പറയാതെ വന്നൊരതിഥിയായ് ചാറ്റൽ മഴ
മനം കുളിർപ്പിക്കുവാനീ മരുഭൂവിൽ
അറിയാതെ വന്നെത്തിയ നിമിഷങ്ങൾ...
തെല്ലൊരാശ്വാസമായ്  കൊടും ചൂടിൽ
എങ്കിലും കഴിയില്ല എന്നെ പുണരുവാൻ
ഹൃത്തിൽ വ്യഥകൾ കനലായെരിയുവോളം
ഉറ്റവർ ഉടയവർ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചും
ആഘോഷ സന്തോഷ നാളുകൾ ത്യജിച്ചും
ഏകനായ് തള്ളിനീക്കുന്നു ദിനരാത്രങ്ങളെ..
പറഞ്ഞയച്ചീടുന്നു ദീർഘമാം കാലവും
നല്ലൊരു നാളെകൾ വിടരും പ്രതീക്ഷയാൽ
സ്വപ്നങ്ങളിൻ ഭാണ്ഡവും മുറുക്കി
കത്തിരിക്കുന്നു പ്രവാസിയാം ജന്മം.....

നിന്നെ കാണുവാൻ തോന്നുന്നില്ല.
നിന്നെ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹവുമില്ല.
നിന്റെ ഓർമ്മകൾ മനസ്സിനെ മടുപ്പിക്കുന്നു.
എന്നിട്ടും,
            നീയെന്നെ തേടിയെത്തുബോൾ....
നിന്റെ കണ്ണീർ തിളക്കം കാണാനിഷ്ടമാണു.
നിന്നോടെതിർവാക്കു പറഞ്ഞ് വേദനിപ്പിക്കാൻ ഇഷ്ടമാണു.
നിന്റെ സാമീപ്യം വെറുപ്പുളവാക്കുന്നു.
എന്നാലും,
             നിന്നെ വേർപിരിക്കാത്തതെന്താണു ?
അങ്ങിനെയെൻകിൽ,
             നിന്നോടെനിക്കുള്ള വികാരമെന്താണു ?
അപ്പോൾ..... “നീ” എനിക്കാരാണു ???.....