ആദ്യമായ് നീയെന്നെ വിലക്കിയാ പുകച്ചുരുൾ
ഇന്നെന്റെ തീരാചുംബനം പതിവായി നേടുമ്പോൾ
ചുണ്ടുകൾക്ക് വിടചൊല്ലി അകലുന്ന വളയങ്ങൾ
വിണ്ണിന്റെ സീമകൾ ലക്ഷ്യമാക്കി അകലുമ്പോൾ
ഒരുമാത്ര നിനയ്ക്കുന്നു, ആശിക്കുന്നു, ഞാനിപ്പോൾ
മാടിവിളിക്കയാണോ ? വേർപ്പെടുത്തയാണോ?
അവയെന്നിൽ നിന്നൊരിക്കലൂടെ...
മറഞ്ഞിരുന്നകലങ്ങളിൽ... ദൂരെ താരങ്ങൾക്കപ്പുറം;
ഇനിയും പെയ്തൊഴിയാ സ്നേഹക്കടലായ്....

 ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട് ; ഗൂഗിൾ

ഓർമ്മകൾ കാലത്തെ പിറകോട്ടടിക്കുബോൾ

കൈപ്പിടിയിലൊതുങ്ങാതെ തെന്നിമറയുന്നൊരു കുളിരേകും ഹിമബിന്ദുവായ്....
വിവരണങ്ങൾക്കതീതമായി അങ്ങിനങ്ങിനെ...
നെഞ്ചകം നീറ്റുന്നൊരോർമ്മയായ് നീ എന്നും എന്റെയുള്ളിൽ...

ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട് : ഗൂഗിൾ

പുലരിയിലാടി തിമിർത്തു പോയ്ക്കഴിഞ്ഞൊരു

ഇടവപ്പാതി തന്നിടവേളയിൽ

കാർമുകിലകന്നു തെളിഞ്ഞ വാനത്തിലെ

വിടരുന്നൊരേഴഴകുള്ള മാരിവില്ലായ്

ഒരു കുടക്കീഴിലെന്റെ മുന്നിൽ

അരികെ നീയെത്തിയ നേരമതിൽ

കയ്യിലെ കുട പാതിമറച്ച മുഖവും

ഇളകാതെയിളകുന്നയളകങ്ങളും

പിന്നതിൽ നിന്നുതിർന്ന മഴത്തുള്ളിയാൽ,

പാതിയൊലിച്ച കുങ്കുമപ്പൊട്ടും,

വില്ലിൻ വളവൊത്ത നിൻ പുരികങ്ങളും,

മായാത്ത ചിത്രമായകതാരിൽ നിറച്ചു നിന്നെ

കണ്ടു കൊതി തീരും മുന്നെ നടന്നകന്നെങ്കിലും

അക്കാഴ്ച തന്നെയധികം, ഉള്ളം നിറക്കുവാനും,

പാതിമെയ്യെന്നു നിനച്ചുറപ്പിക്കാനും...

അന്നുമുതൽക്കിങ്ങോട്ടെത്രയോ നാളുകൾ

മിഴികൾ കഥയോതിയും പാദങ്ങൾ പിന്തുടർന്നും

ഓതുവാനാകില്ല നെയ്തെടുത്ത കിനാക്കളും.

എന്നിട്ടുമൊടുവിൽ ജീവിതാരംഭത്തിൽ

വിധിവിളയാട്ടത്താൽ വേർപിരിഞ്ഞു

ഇന്നുമെൻ മനതാരിൽ ഓർമ്മകളണയുമ്പോൾ

ഒന്നെന്നറിയുന്നു വർണ്ണങ്ങളെല്ലാം

പാതിയൊലിച്ചയാ വർഷകണത്തിനും...

നെഞ്ചകം നീറ്റും മുറിവിൽ നിണത്തിനും...